RESUMO DO ARTIGO DA DEPENDENCIA O DESENVOLVEMENTO: UN CAMIÑO A INNOVACIÓN

RESUMO DO ARTIGO DO PROFESOR ROBERTO CARBALLO
DA DEPENDENCIA Ó DESENVOLVEMENTO: UN CAMIÑO A INNOVACIÓN
ALUMNO: MANUEL OUTUMURO SEARA

INTRODUCCIÓN
Partese do coñecemento real dunha organización, para despois de ter unha boa diagnose poder mellorar o seu rendemento. Preséntanse dous modelos distintos dende o punto de vista da Dirección, para poder chegar a un modelo que de resposta ó estilo de Dirección que se precisa (Innovación).

TIPOS DE MODELOS DE DIRECCIÓN
1.-MODELO DE DEPENDENCIA
A) Dependencia emoconal co xefe.
Vinculase persoa a persoa en dirección ascendenete ata chegar ó xefe.
B) Forte inseguridade.
Contrasta coa necesidade cultural do Directivo de aparentar seguridade. Leva consigo prepotencia. Non se aprende senon que xa se sabe sempre o que debo facer. Posúe entre outras as seguintes características:
Acentúa a xerarquización
Favorece a fragmentación
Ë máis importante “fecer” sobre o “saber”
Reduce a necesidade de aprender
Baixa autoestima individual e grupal
Baixa rendabilidade económica e social
2.-MODELO DE DESENVOLVEMENTO
A) Responsabilidade (non culpa)
Facemos algo para alguen (cliente) que ten dereito a esixir. Polo tanto o cliente é a quen debemos satisfacer. Unha empresa debe atender preferentemente ó cliente “externo” pero debe cuidar tamén ó cliente “interno” porque é parte da cadena productiva.
B) Aprendizaxe contínua e Intercomunicación
Tódolos días debemos aprender algo novo que mellore o que facemos. O obxectivo é facer as cousas ben feitas, é decir mellorala calidade. Unha empresa con estas características é unha empresa con futuro porque pasamos dun modelo ríxido do suposto de “dependencia” a un modleo flexible sin perder a orientación do que se fai é para que se fai. Esto favorece a creación do “Holding” no senso de pertenenza. A empresa constrúese sobre bases sólidas (responsabilidade, aprendizaxe permanente e intercomunicación) que fan posible a integración grupal e a flexibilidade operativa; o que leva consigo unha análise permanente.

3. A ONDE DEBEMOS IR. ¿QUE SE PODE FACER?
Si se quere mellorar a eficiencia productiva dunha empresa hai que vencer moitas resistencias, xa que existe unha tendencia immovilista innata dificil de superar. Para romper estas sinerxias debemos centrarnos no que é “necesario” e dentro disto no que é “posible”. Podemos observar que a calidade mailo cliente son os dous grandes aliados da mellora empresarial. A “calidade” como punto de confluencia dos intereses dos empresarios, traballadores e clientes. Os “clientes” como referencia para melloralo producto.
A “escasez” pon as empresas en posición de competencia e polo tanto en dinamizadora do progreso empresarial. Tamén é moi importante un sentido de pertenza (holding) dende o punto de vista social.
Sobre os parámetros de: calidade, cliente, escasez versus competencia e holding, é posible construir unha empresa baseada na INNOVACIÓN,NA MELLORA E CON ALTOS NIVEIS DE EFICIENCIA PRODUCTIVA E DE EFICACIA SOCIAL.

3.-CONCLUSIÓN PERSOAIS
Este traballo está perfectamente orientado e fundamentado no camiño que deben recorrelas empresas hacia INNOVACIÓN. O meu modo de ver creo que tamén favorecería ese proceso as seguintes variables.
Potenciación de departamentos de I+D+i
Política de recursos humanos axeitada e baseada na formación contínua e na promoción tanto horizontal como vertical.
Traballos en equipos e avaliación dos resultados
Favorecer sentimentos de pretenza a empresa ( posibildiade de ser accionista, incentivos por productividade, etc.)
Ourense,18 de abril de 2008