Isabel Casal
Para millorar o meu estilo de dirección, probablemente eu podería facer moitas máis cousas das que nesta entrada vou enumerar, pero as que eu sinto como máis importantes neste momento no meu caso son as que siguen.
Teño que empezar poñendo en práctica o aprendido no curso sobre o traballo en grupo. Necesito vencer o medo a etapa de conflicto do ciclo grupal para poder pasar as seguintes fases. Teño que superar as barreiras mentais que eu mesma me poño.
En segundo lugar, necesito aumentar a confianza nos demáis. Primeiro porque a millor maneira de conseguir que confíen en ti e dar exemplo e confiar nos que te rodean; pero tamén porque so con confianza no grupo conseguiremos delegar e (esto é moi importante) que os demais asuman responsabilidades. Encantoume a frase do meu grupo: pasar do mundo da culpa ao da responsabilidade.
E xa que falamos de confianza, teño que aumentar a propia confianza en min mesma.
Hai que crer no que se defende, debo ser a primeira convencida. Asumir que os demáis poderan ou non estar dacordo (hai que saber encaixar as críticas e as discrepancias) pero eu debo crer no que diga e no que faga, sabendo ademáis que a miña intención é boa.
Ao mesmo tempo, e sendo consecuente con isto que acabo de sinalar, debo asumir que podo equivocarme (e o máis seguro e que o faga) pero con visión positiva: dos erros aprendo (e de que maneira).
Cando un ten que exercer de xefe, ha de ter claro que non existen as adhesións absolutas e que non lle vas gustar a todo o mundo. Algún profesor nos dixo que non hai que superar o medo, senón aprender a vivir con el. No meu caso é fundamental aprender a vivir co medo ao rexeitamento.
Antes de rematar, gustaríame manifestar que estou francamente satisfeita e moi contenta de ter feito este curso. O nivel do profesorado foi excelente, a organización francamente boa; houbo que traballar duro si, pero a toro casi pasado (quédanos o proxecto) ¡Como aprendimos!
Pero sobre todo ¡Que extraordinarios compañeiros e compañeiras!. O ambiente foi fantástico, con xente do máis dispar, toda ela con ganas de aprender.
GRAZAS. Non sabedes o que aprendin de vós. Sintome afortunada por compartir con vós esta experiencia.
Unha aperta e un bico para cada un de vós.
Estaba eu pensando en que tiña que facer o resumo para o blog sobre a clase do pasado xoves e en como plasmar a enerxía, o entusiasmo e a paixon de Enrique de
Lembremos algunhas ideas desgranadas por Enrique de
A innovación é o acordo afortunado entre os problemas e o talento (capacidade individual do ser humano). Sen problemas non hai innovación (outro profesor deste curso, R. Carballo, decía que non hai innovación sen escasez).A verdade é que tendemos a ser conformistas, somos reticentes aos cambios e quizais na administración pública esta tendencia acentúase.
Pero ¿que é o talento? A suma de coñecemento e creatividade e hoxe en día con Internet o coñecemento alcanza a súa máxima difusión. Un exemplo: os blogs como xeradores de coñecemento. (Eu tamén vou facer un pouco de publicidade do noso blog sobre xestión do coñecemento, Casiopea, navegando pola xestión do coñecemento)
Todos nós traballamos en distintas organización e todas as organizacións teñen un obxectivo: perdurar. ¿Cómo se consigue eso? Alcanzando cada vez millores resultados, e para acadalos hai que xerar valor no que producimos.As IDEAS son a fonte principal de xeración de valor.
Innovar é convertir as ideas das persoas en valor para o cliente, ou, se o preferimos no noso ámbito, para o cidadán.
Quizais o que me parece máis difícil de conseguir é que as persoas dunha organización teñan ideas, xeren ideas. Estando dacordo co que Enrique de
O que si está claro é que hai que arriscar. Se alguén non da o primeiro paso é dificil que as cousas cambien e eu tamén estou un pouco farta de oir tanta queixa e ver tan pouca acción. O que queira peixes ten que mollarse.
Estamos nun curso de directivos, así que traballemos para cambiar ese estilo de dirección que mata as ideas. E loitemos contra a rutina e o aburrimento, fomentemos espacios informais que axuden na xeración de ideas, tomemos decisión e equivoquémonos, pero sin dramas: sexamos capaces de extraer coñecemento do fracaso.
Ademáis da enerxía de Enrique de
